Ryf Mew – co to jest?


Ryf Mew, zwany również Rewą Mew, Mewią Rewą, Rybitwią Mielizną lub Suchą Rewą, a w języku angielskim Seagull sandbar, to piaszczysty wał znajdujący się na dnie Zatoki Puckiej, stanowiący przedłużenie Cypla Rewskiego, zwanego przez Kaszubów Rewskim Szpyrkiem.



 

 

Ryf Mew ciągnie się od Kuźnicy, położonej na Półwyspie Helskim aż po Rewę – na przeciwległym brzegu Zatoki Puckiej, dzieląc ten akwen na dwie części: Zatokę Pucką Wewnętrzną, zwaną Zalewem Puckim (na zachodzie) oraz Zatokę Pucką Zewnętrzną (na wschodzie).

 

Ten około dziesięciokilometrowej długości utwór geomorfologiczny widoczny jest tylko wówczas, gdy pozwala na to odpowiednio niski poziom wód zatoki, na całej swej długości znika pod ich powierzchnią przy poziomie wód wyższym od przeciętnego o około 30-40cm.

 

Istniejący już na pochodzących z XVII wieku mapach jako piaszczysta ławica (rewa), czyli nasyp litoralny (przybrzeżny), zgodnie z definicją tego terminu tworzy płyciznę, która w czasie bardzo niskich poziomów wody wynurza się ponad jej powierzchnię. Zwyczajowe nazwy dla tego tworu odzwierciedlają jego unikatowy charakter – np. „Sucha Rewa” lub znaczenie przyrodnicze – dla ptactwa: „Rewa Mew” czy „Rybitwia Mielizna”.

 

Nasza wiedza o tym niezwykłym wytworze natury jest wciąż niewielka, gdyż nie podejmowano żadnych wnikliwych badań tego miejsca. W przeszłości było ono przede wszystkim obszarem polowań na wypoczywające tam foki, zaś w czasie II wojny światowej poligonem wojskowym, na którym niemiecki okupant wyłapywał wystrzeliwane z rejonów Gdyni i okrętów nowe typy torped. To samo miejsce służyło następnie aż do końca lat 80. jako poligon dla lotnictwa. Wcześniej i właściwie zawsze na jego podwodnych stokach lokalni rybacy wystawiali swoje żaki.

 

Za rok lub dwa będziemy wiedzieli o Ryfie Mew znacznie więcej. Już w przyszłym roku planujemy rozpocząć badania dynamiki zmian powierzchni tej mielizny przy różnych poziomach wód Zatoki Puckiej w ramach projektu „Wsparcie restytucji i ochrona ssaków bałtyckich” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach programu Infrastruktura i Środowisko realizowanego przez Stację Morską IO UG w Helu we współpracy z WWF Polska. Dowiemy się szczegółowo, przez ile dni w roku jest ona wynurzona oraz jakie jest jej znaczenie dla wypełniania funkcji ekosystemowych. Kolejne zespoły badawcze postarają się w tym czasie opisać występujące tu elementy przyrodnicze oraz zbadać i udokumentować poziom zagrożeń antropogenicznych.

 

 

Tekst: Monika Konkel, Krzysztof E. Skóra

28.07.2009r.

<<< POWRÓT